Sunday, November 11, 2012

seeking freedom


Never-ending Death in Prisons

Never-ending Death in Prisons
Sattar Beheshti, 35, a laborer who criticzed the Iranian government for its oppressive policies in his blogs, was arrested on Tuesday, October 30. His arrest came after several warnings and summonses by Iran’s Cyber Police who had at one point threatened Beheshti that if he kept writing his critical blogs, they would “make his mother wear black” in mourning for him. After his arrest at his home in the low income neighborhood of Robat Karim, 35 kilometers outside Tehran, his family was unable to gather any information about his whereabouts. Several days later, he was transferred to Evin Prison’s Ward 350 for one night, where cellmates reported he had been brutally tortured and “not a single healthy spot was visible on his body.” Tehran Security Police officials informed his family on Tuesday that they were to buy a grave and go to collect Beheshti’s body. Sources close to Beheshti family reported later that he had suffered facial and head injuries and that his shroud was splattered with blood at the time they took the body for burial.
11th November 2012

Signs of Torture on Body of Deceased Blogger, Family Under Pressure to Keep Silent

“When I spoke with him after his release, he said, ‘I came out after I made a promise.’ But he was told that ‘We will arrest you soon.’ When I told him to stop, he told me, ‘I can’t. I will get sick. I will go crazy if I don’t write,” the source added.
A source close to the family of Sattar Behesthi, a blogger whose family was told on November 6 that he had died in a detention center, told the International Campaign for Human Rights in Iran that the blogger’s family was threatened with arrest if they spoke with the media. The source told the Campaign that the blogger’s family is under a state of unofficial house arrest.
9th November 2012

Cartoon 30: Women Prisoners, Dignity and Hunger Strike

Cartoon 30: Women Prisoners, Dignity and Hunger Strike
On October 30, a group of female political prisoners inside Evin Prison’s Ward 350 embarked on a hunger strike to protest their inhumane treatment by Evin Prison authorities following a raid by prison authorities during which the prisoners were subjected to degrading treatment. The group ended their hunger strike on November 5, after prison authorities promised to pursue their grievance and review the conduct of prison staff involved in the incident. According to prisoner reports, female prison guards subjected them to humiliating and degrading body searches and subsequently confiscated some of their personal belongings on Tuesday, October 30. The Prison Disciplinary Committee sentenced the prisoners on hunger strike to three weeks’ ban on visitation and transfer to solitary cells, but after objections suspended enforcing the sentence for six months. The prisoners on hunger strike were: Shiva Nazar Ahari, Nazanin Deyhimi, Bahareh Hedayat, Jila Baniyaghoub, Mahboubeh Karami, Raheleh Zokaee, Mahsa Amrabadi, Nasim Soltan Beigi, Hakimeh Shakouri, and Jila Karamzadeh-Makvandi.
9th November 2012

Blogger Dies in Detention, Torture Suspected

Sattar Beheshti (courtesy of rahsanews.com)
Rampant Impunity leads to another Death in Iran’s Prisons
(November 8, 2012) The Iranian Judiciary should immediately investigate the death of a young blogger, Sattar Beheshti, during interrogations and hold the responsible officials accountable, the International Campaign for Human Rights in Iran said today.
Beheshti’s death in custody raises serious concerns about the ongoing ill-treatment of prisoners of conscience in Iran while security and intelligence agents operate in an atmosphere of complete impunity.
8th November 2012

Sakharov Prize-winner Sotoudeh’s Detention Highlights Denial of Basic Rights

Sakharov Prize-winner Sotoudeh’s Detention Highlights Denial of Basic Rights
(Paris, London, New York, October 31, 2012) – Iran’s judiciary and prison authorities should end mistreatment of the prominent rights lawyer Nasrin Sotoudeh, Nobel peace laureate Shirin Ebadi and six human rights organizations said today. Ebadi and the rights groups also called on Iran’s authorities to allow all prisoners access to necessary medical care and family visits to which they are entitled under international human rights law.
31st October 2012

Commentary: Iran’s Lonely Islamic Laws

Commentary: Iran’s Lonely Islamic Laws
Commentary: In his most recent reaction to the third report by UN Special Rapporteur for human rights in Iran Ahmed Shaheed the Head of Iran’s Judiciary states that the report is “a violation of Islamic laws.” In order to disagree with Ahmed Shaheed’s report, Ayatollah Sadeq Larijani uses a two-pronged approach. First, he begs other Islamic countries for help, and then, for those people who feel ambivalent towards Islamic laws, he tries to agitate them into feeling offended.
30th October 2012

UN Special Rapporteur: Iran’s Reputation Worsens Every Day Journalists Spend in Jail

In his interview with the Campaign, Shaheed offered advice to Iran’s Human Rights Council head Javad Larijani, discussed the situation of imprisoned journalists, and expressed his broader message of hope for the Iranian people.
“For every day [journalists] spend in jail, Iran suffers a reputational problem somewhere in the world,” UN Special Rapporteur Ahmed Shaheed said in an exclusive interview with the International Campaign for Human Rights in Iran. “I signify … a heightened sense of caring by the international community about the plight of people in Iran.”
30th October 2012

Cartoon 29: Persevering Even in Prison

Cartoon 29: Persevering Even in Prison
Nasrin Sotoudeh, a prominent Iranian lawyer, has dedicated her life to fighting for human rights and defending prisoners of conscience in Iran. For her work, she was recently awarded the European Parliament’s prestigious Sakharov Prize for Freedom of Thought. For her work, she is serving a six-year prison sentence on charges of “acting against national security,” “collusion and propagation against the Islamic Republic,” and “membership in the Defenders of Human Rights Center.” She has also been banned from foreign travel for 20 years and from practicing law for 10.
29th October 2012

Imprisoned Iranian Lawyer Awarded Sakharov Prize, Family Says She Is in Critical Condition

Nasrin Sotoudeh and Jafar Panahi
The European Parliament today awarded its prestigious Sakharov Prize for human rights and freedom of thought to imprisoned Iranian lawyer and human rights defender Nasrin Sotoudeh and prominent filmmaker Jafar Panahi. Both awardees have been sentenced to long prison sentences in Iran and bans on travel and their careers because of their opposition to the country’s leadership.
26th October 2012

Student Activist’s Psychological Health Suffers at Evin

Siavash Hatam
“Siavash shares a room with 30 other political prisoners, many of whom don’t have a bed and are forced to sleep on the floor. His visits with his family are all through the booth and only last a few minutes. This isn’t only Siavash’s problem; all prisoners have to deal with this. His family said that they were only able to visit with him through a booth for four minutes this week, because at visitation hour they bring in a group of prisoners into a hall where the number of booths does not match the number of prisoners present,” the source told the Campaign.
23rd October 2012

Thursday, May 10, 2012




از سال 1360 و تا قتل عام زندانیان سیاسی در سال 1367 به فرمان و فتوای خمینی ضحاک، خون تمامی زندانیان سیاسی اعدامی را اول میگرفتند و بعد آنها را اعدام میکردند. 


…دستور فرمایید بطور محرمانه افرادیکه محکوم به اعدام شده و اجرای حکم در باره آنان بلادرنگ باید اجرا گردد قبل از اجرای حکم صادره توسط مامورین پزشگی که مورد اعتماد باشند خون محکومین بوسیله سرنگ به ظروف مخصوص منتقل و به نزدیکترین بهداری و یا بانک خون محل تحویل…. فرصت ضروری مورد استفاده برادران پاسدار که زخمی میشوند قرار گیرد

یادآوری میشود از جهت اینکه نسبت باین اقدام اشکال شرعی بر آن تصور نگردد چگونگی از محضر مبارک ولایت فقیه امام خمینی رهبر و بنیانگذار جمهوری اسلامی مدظلل العالی استفتاء گردید و اعلام فرمودند اشکال شرعی ندارد.

Friday, April 27, 2012


دردهایاساسی ما ایرانیان به روایت صادق هدایت صادق هدایت که از پیشگامان داستان‌نویسی نوین ایران و روشنفکری برجسته بود، در کتاب بوف کور خود می نویسد : در زندگی درد هایی است که روح انسان را از درون مثل خوره می خورند و می زدایند، این درد ها را نه می شود به کسی گفت و نه می توان جایی بیان کرد! و اینک؛ سی و هفت درد و عیب اساسی اجتماعی ما ایرانیان که هیچوقت درمان نشد! 1.اکثر ما ایرانی ها تخیل را به تفکر ترجیح می دهیم. 2.اکثر مردم ما در هر شرایطی منافع شخصی خود را به منافع ملی ترجیح می دهیم. 3.با طناب مفت حاضریم خود را دار بزنیم. 4.به بدبینی بیش از خوش بینی تمایل داریم. 5. بیشتر نواقص را می بینیم اما در رفع آنها هیچ اقدامی نمی کنیم. 6.در هر کاری اظهار فضل می کنیم ولی از گفتن نمی دانم شرم داریم. 7. کلمه من را بیش از ما به کار می بریم. 8. غالبا مهارت را به دانش ترجیح می دهیم. 9. بیشتر در گذشته به سر می بریم تا جایی که آینده را فراموش می کنیم. 10. از دوراندیشی و برنامه ریزی عاجزیم و غالبا دچار روزمرگی و حل بحران هستیم. 11.عقب افتادگی مان را به گردن دیگران و توطئه آنها می اندازیم، ولی برای جبران آن قدمی بر نمی داریم. 12.دائما دیگران را نصیحت می کنیم، ولی خودمان هرگز به آنها عمل نمی کنیم. 13.همیشه آخرین تصمیم را در دقیقه 90 می گیریم. 14.غربی ها دانشمند و فیلسوف پرورش داده اند، ولی ما شاعر و فقیه! 15.زمانی که ما مشغول کیمیاگری بودیم غربی ها علم شیمی را گسترش دادند. 16. زمانی که ما با رمل و اسطرلاب مشغول کشف احوال کواکب بودیم غربی ها علم نجوم را بنا نهادند. 17. هنگامی که به هدف مان نمی رسیم، آن را به حساب سرنوشت و قسمت و بد بیاری می گذاریم، ولی هرگز به تجزیه تحلیل علل آن نمی پردازیم. 18. غربیها اطلاعات متعارف خود را در دسترس عموم قرار میدهند، ولی ما آنها را برداشته و از همکارمان پنهان میکنیم. 19. مرده هایمان را بیشتر از زنده هایمان احترام می گذاریم. 20. غربی ها و بعضا دشمنان ما، ما را بهتر از خودمان می شناسند. 21.در ایران کوزه گر از کوزه شکسته آب می خورد. 22. فکر می کنیم با صدقه دادن خود را در مقابل اقدامات نابخردانه خود بیمه می کنیم. 23. برای تصمیم گیری بعد از تمام بررسی های ممکن آخر کار استخاره می کنیم. 24. همیشه برای ما مرغ همسایه غاز است. 25. به هیچ وجه انتقاد پذیر نیستیم و فکر می کنیم که کسی که عیب ما را می گوید بدخواه ماست. 26. چشم دیدن افراد برتر از خودمان را نداریم. 27. به هنگام مدیریت در یک سازمان زور را به درایت ترجیح می دهیم. 28. وقتی پای استدلالمان می لنگد با فریاد می خواهیم طرف مقابل را قانع کنیم. 29. در غالب خانواده ها فرزندان باید از والدین حساب ببرند، به جای اینکه به آنها احترام بگذارند. 30.اعتقاد داریم که گربه را باید در حجله کشت. 31.اکثرا رابطه را به ضابطه ترجیح می دهیم. 32.تنبیه برایمان راحت تر از تشویق است. 33. غالبا افراد چاپلوس بین ما ایرانیان موقعیت بهتری دارند. 34.اول ساختمان را می سازیم بعد برای لوله کشی، کابل کشی و غیره صدها جای آن را خراب می کنیم. در شهرسازی هم از چنین مهارتی برخورداریم. 35. وعده دادن و عمل نکردن به آن یک عادت عمومی برای همه ما شده است. 36. قبل از قضاوت کردن نمی اندیشیم و بعد از آن حتی خود را سرزنش هم نمی کنیم. 37.شانس و سرنوشت را برتر از اراده و خواست خود می دانیم

زندگی می تواند فوق العاده باشد ! اگر دیگران .. , ما را به حال خودمان بگذارند !! چارلی چاپلین
اتحاد ملي تصور کنید شورایی از مخالفان جمهوری اسلامی تشکیل شود. یکی از شرایط عضویت در این شورا تعهد به دور ماندن مادام العمر از مناصب سیاسی در ایران باشد. در پیش نویس قانون اساسی آینده ورود این افراد به مناصب سیاسی ممنوع شود. آن وقت تازه این افراد می‌توانند بنشینند و درباره‌ی استراتژی و تاکتیک یک جنبش دموکراتیک فکر کنند. معضل امروز آن است که مخالفان همه می‌خواهند حکومت را به سرعت براندازند و آن را به دست بگیرند. همه می‌خواهند رهبر شوند. کسانی می‌توانند جریان تغییر را هدایت کنند که سودای رهبری را پرهیزکارانه و فداکارانه کنار بگذارند. ما در موقعیت استثنایی هستیم؛ موقعیتی که به گاندی و ماندلا نیاز داریم. کسانی که مدعی رهبری هستند نه مردم به آن‌ها اعتماد می‌کنند نه رقیبان‌شان در صف مخالفان. ما نیاز به گروهی استثنایی داریم؛ شبیه صف‌شکن که بپذیرید تنها در موقعیت گذار نقش بگزارد و به آینده‌ی ایران بیندیشد تا به منافع گروهی و شخصی . نوشته فيسبوك Mehdi Khalaji

Tuesday, April 24, 2012


http://persian.iran.usembassy.gov/treasuryfactsheet.html



شجاعتی ستودنی است،
به مانند دلاوری شیرزنانی که در خیابان های تهران
فریاد آزادی خواهی سر می دهند.
-------------------------------------------------------
از همسرم می پرسم بهترین صحنه ای که از کودکیش به یاد دارد، چیست؟ بدون اینکه فکر کند و یا سرش را از روی کامپیوتر بلند کند، پاسخ می دهد:

"زمانی که پدر و مادرم، یکدیگر را می بوسیدند."

البته که منظور او از بوسه، همان لب گرفتن است. بعد از پاسخ او، من به کودکی خودم می نگرم، هیچگاه ندیدم که پدر و مادرم، یکدیگر را ببوسند، حتی ندیدم یکدیگر را بغل کنند.

رابطه عاشقانه زن و مرد و یا بوسه، در خانواده ما یک تابو بود.

تابو چیست؟!

"زیگموند فروید معتقد است که تابوها کهن‌ترین مجموعهٔ قوانین بشری‌اند و اقدامات منع شده در تابوها و قوانین ,اقداماتی هستند که بسیاری از انسان‌ها تمایل طبیعی به انجام دادن آنها دارند."

با تعریف بالا، مشخص است که هر چه کشوری کهن تر باشد، مردم آن کشور، تابوهای بیشتری دارند.

تابو ها در جامعه ایران بسیار است:
- حضور یک زن بدون حجاب در خیابان، تابو محسوب می شود،
- اینکه زن و مردی در جلوی جمع یکدیگر را ببوسند (لب بگیرند)؛ تابو محسوب می شود
- اینکه دو مرد یا زن همجنسگرا، با یکدیگر رابطه عاشقانه ای داشته باشند نیز تابو هست.
- رابطه قبل از ازدواج یک دختر و باکره نبودن نیز یک تابو است.

گذر کردن از تابوهای احمقانه، جرات و شجاعت می طلبد،، اما تلاش برای شکستن این تابوها صدمرتبه بیشتر شجاعت می طلبد.


تو باید واقعا شجاع باشی که در جامعه ایرانی بزرگ شده باشی، اما بتوانی با این واقعیت که همسرت هنگام ازدواج باکره نبوده، کنار بیایی و قبول کنی که او هم مثل تو انسان است و قبل از تو هم با انسان دیگری رابطه جنسی داشته است.

حال اینکه کسی بخواهد این تابو ها را بشکند، شجاعتی صد برابر به خرج داده است، چه آنکه در مقابل شخص تابو شکن، عقاید میلیونها انسان قرار دارد.

باید قبول کنیم که جامعه ما بیمار است، این بیماری مزمنی است که ثمره فرهنگ چندهزار ساله است ، آداب و رسوم ابلهانه آن زمان ، به شکل تابو درآمده است، شکستن آنها ، جرات می خواهد و جسارت.


این بیماری مزمن، از آسمان بر زمین نازل نشده است، حاصل دسترنج (!) اجداد و پدران ما است، اگر خواستار جامعه ای مدرن و سالم هستیم، باید این عقاید مسخره را کنار بگذاریم و البته که باید برای شکستنش تلاش کرد و نترسید.


یک مثال ساده از شکل گیری تابو

تصور کنید ده ها هزار سال پیش، انسان های اولیه مثلا جادوگری می داشتند و آن جادوگر ، خوردن شیر با چشمان باز را ممنوع و توهین به خدا اعلام می کرد. چرا که مثلا می خواست همه شیر ها خورده شود و در فروش شیرهای مثلا کثیف، سودی برای او وجود می داشت.این ممنوعیت خوردن شیر با چشمان باز، تبدیل به یک رسم می شد، به حافظه تاریخی آن نژاد و آن گروه از انسان ها سپرده می شد و مثلا در سال 2010 ، می دیدیم که خوردن شیر با چشم باز هنوز کراهت دارد و گناه محسوب می شود.


تابو شکنی گلشیفته و شجاعتش ستودنی است، او به عنوان یک هنرمند باید محبوبیتش را به خطر بیاندازد و با بی باکی، در مقابل دوربین لخت شود. این اقدام، برای لحظه ای بسیاری را به فکر فرو می برد و آنها را به اندیشه وامی دارد که آیا واقعا تابوی حجاب و پوشش زن، معقول و مستند است؟!

در خاتمه:

معتقدم گلشیفته تنها به وظیفه خود عمل کرده است، اجازه دهید شجاعت گلشیفته را با شجاعت دخترانی مقایسه کنم که با دانستن خطر، به خیابان های تهران می روند و فریاد آزادی خواهی سر می دهند.

گلشیفته نیز محبوبیت و اعتبار خود را به خطر انداخته تا به یاد جامعه بیاورد که تابوی حجاب و پوشش، احمقانه است.

دخترک، سرت گرم و دلت خوش باد، درود بر تو.


گمنامیان

Friday, April 20, 2012

what you thinkig abaot this ?
this is islam?
is this right?

مرکز آمار: سرانه كار مفید در ایران از پاکستان و افغانستان کمتر است 

متوسط کار روزانه در بخش دولتی: 4/1 ساعت
سرانه مفید كار در ایران سالانه 800 ساعت است، در حالی كه این میزان در ژاپن 2420 ساعت و در كره‌جنوبی 1900 ساعت است.

به گزارش ایرنا، براساس چكیده نتایج طرح آمارگیری نیروی كار در سال 90 كه از سوی مركز آمار ایران انتشار یافته است، همچنین این میزان در چین 1420 ساعت، آمریكا 1360 ساعت، تركیه 1330 ساعت، پاكستان یكهزار و 100 ساعت، افغانستان 950 ساعت، آلمان 1700 ساعت، كویت 600 ساعت و عربستان 720 ساعت است.براساس این گزارش متوسط كار روزانه در بخش دولتی در ایران 4/1 ساعت و در بخش خصوصی 6/2 ساعت است. در همین زمینه، یك عضو شورای پژوهشی پژوهشكده اقتصاد گفت: این در حالی است كه 2/40 درصد نیروی كار كشور، 49 ساعت و بیشتر از ساعات معمول كار مي‌كنند كه به تفكیك جنسیت این نرخ برای مردان 6/44 درصد و برای زنان 4/15 درصد است. «كامران صداقت» افزود: بالا بودن ساعات كار در ایران در حالی است كه كار مفید در كشور نسبت به سایر كشورها (براساس آمارهای بالا) اندك است.
وی تصریح كرد: پیش‌بینی مي‌شود كره‌جنوبی تا سال 2020 رتبه نخست ساعات كار را در جهان به خود تخصیص دهد. این كشور به دلیل تركیب جنسیتی مناسب و همچنین شتابی كه در توسعه در پیش گرفته است مي‌تواند به این مقام دست یابد.
بی‌تردید بالا بودن ساعت كار در صورتی كه بهره‌وری پایین در بر داشته باشد چیزی به جز استهلاك جسم و جان نیست و این در حالی است كه نه تنها افزایش ساعات كار، تاثیری در بهبود اقتصاد ندارد بلكه تبعات دیگری به دلیل دوری افراد از خانه و فراغت ایجاد مي‌كند.
همچنین سهم شاغلان 15 ساله و بیشتر با ساعت كار معمول 49 ساعت و بیشتر در مناطق شهری 8/41 درصد و در مناطق روستایی كشور 3/36 درصد است. هم‌اكنون میزان بهره‌وری در ایران بسیار اندك است. بی‌تردید افزایش نرخ بهره‌وری با افزایش ساعات كار حاصل نمی‌شود زیرا با توجه به اینكه 40 درصد شاغلان كشور 49 ساعت و بیشتر كار مي‌كنند مي‌توانستیم نرخ بهره‌وری را به میزان مطلوبی افزایش دهیم.

دخترکی کم سن وسال در میدان امام حسین روی پل هوائی ایستگاه بی آرتی وروبروی ایستگاه مترو امام حسین زیر پای رهگذران از فرط گرسنگی از حال رفت .

گرسنگي وفقر از دستاوردهاي ننگين حكومت آخوندي است كه روزبه روز تعداد بيشتري از هموطنانمان را به سمت خود ميكشاند .

منبع : آژانس ايران خبـــــــــــر
this is  Protection of iranian gover ment eboat children and pure pipole 


Photos from New York City's Annual Persian Parade عکسهای انحصاری رادیو جوان از 'رژه سالانه ایرانی' یکشنبه گذشته شهر نیویورک سیتی

Thursday, April 19, 2012


فردوسی نیکو نھاد

فردوسی نیکو نھاد:
 ھ 
در این خاک زرخیز ایران زمین
نبودند جز مردمی پاک دین

ھمه دینشان مردی و داد بود
وز آن کشور آزاد و آباد بود

چو مھر و وفا بود خود کیششان
گنه بود آزار کس پیششان

ھمه بنده ناب یزدان پاک
ھمه دل پر از مھر این آب و خاک

پدر در پدر آریایی نژاد
ز پشت فریدون نیکو نھاد

بزرگی به مردی و فرھنگ بود
گدایی در این بوم و بر ننگ بود

کجا رفت آن دانش و ھوش ما
چه شد مھر میھن فراموش ما

که انداخت آتش در این بوستان
کز آن سوخت جان و دل دوستان

چه کردیم کین گونه گشتیم خوار؟
خرد را فکندیم این سان زکار

نبود این چنین کشور و دین ما
کجا رفت آیین دیرین ما؟

به یزدان که این کشور آباد بود
ھمه جای مردان آزاد بود

در این کشور آزادگی ارز داشت
کشاورز خود خانه و مرز داشت

گرانمایه بود آنکه بودی دبیر
گرامی بد آنکس که بودی دلیر

نه دشمن دراین بوم و بر لانه داشت
نه بیگانه جایی در این خانه داشت

از آنروز دشمن بما چیره گشت
که ما را روان و خرد تیره گشت

از آنروز این خانه ویرانه شد
که نان آورش مرد بیگانه شد

چو ناکس به ده کدخدایی کند
کشاورز باید گدایی کند

به یزدان که گر ما خرد داشتیم
کجا این سر انجام بد داشتیم

بسوزد در آتش گرت جان و تن
به از زندگی کردن و زیستن

اگر مایه زندگی بندگی است
دو صد بار مردن به از زندگی است

بیا تا بکوشیم و جنگ آوریم
برون سر از این بار ننگ آوریم