اتحاد ملي تصور کنید شورایی از مخالفان جمهوری اسلامی تشکیل شود. یکی از شرایط عضویت در این شورا تعهد به دور ماندن مادام العمر از مناصب سیاسی در ایران باشد. در پیش نویس قانون اساسی آینده ورود این افراد به مناصب سیاسی ممنوع شود. آن وقت تازه این افراد می‌توانند بنشینند و درباره‌ی استراتژی و تاکتیک یک جنبش دموکراتیک فکر کنند. معضل امروز آن است که مخالفان همه می‌خواهند حکومت را به سرعت براندازند و آن را به دست بگیرند. همه می‌خواهند رهبر شوند. کسانی می‌توانند جریان تغییر را هدایت کنند که سودای رهبری را پرهیزکارانه و فداکارانه کنار بگذارند. ما در موقعیت استثنایی هستیم؛ موقعیتی که به گاندی و ماندلا نیاز داریم. کسانی که مدعی رهبری هستند نه مردم به آن‌ها اعتماد می‌کنند نه رقیبان‌شان در صف مخالفان. ما نیاز به گروهی استثنایی داریم؛ شبیه صف‌شکن که بپذیرید تنها در موقعیت گذار نقش بگزارد و به آینده‌ی ایران بیندیشد تا به منافع گروهی و شخصی . نوشته فيسبوك Mehdi Khalaji